Συνέντευξη στον Μάνο Σφυράκη
1. Πώς ξεκίνησε η σχέση σας με τη μουσική και ποια ήταν τα πρώτα ακούσματα που σας επηρέασαν ως καλλιτέχνη;
Η σχέση μου με την μουσική ξεκίνησε από τα παιδικά μου χρόνια στην Πάτρα. Είχαμε το πιάνο του παππού στο σπίτι μας και μοιραία ξεκινήσαμε μαθήματα και γω και η αδερφή μου. Παράλληλα στην οικογένεια πάντα στις γιορτές ακούγαμε και παίζαμε μουσική οικογενειακώς!
Τα πρώτα μου ακούσματα ήταν τα τραγούδια του Θεοδωράκη του Χατζιδάκι και του Σαββόπουλου. Θυμάμαι επίσης δίσκους που ακούγαμε στο σπίτι από συμφωνικούς Ρώσους συνθέτες αλλά και αμερικανική country μουσική όπως και ιταλικές ταραντέλες από παραδοσιακά συγκροτήματα. Ακούσματα τελείως ετερόκλητα που ακόμα με συγκινούν.
2. Με ποιον τρόπο η ελληνική μουσική παράδοση (δημοτικό, έντεχνο, λαϊκό κ.ά.) επηρεάζει τη δική σας καλλιτεχνική δημιουργία σήμερα;
Την επηρρεαζει σε μεγάλο βαθμό Αγαπώ πολύ κυρίως την έντεχνη ελληνική δημιουργία. Αλλά μπορώ να πω πὼς αναπόφευκτα μέσα στη ζωή μου με έχει καθορίσει και το λαϊκο τραγούδι με την ευρύτερη έννοια του όρου .
Η ελληνική μουσική παράδοση είναι απύθμενη και πολυποίκιλη και θεωρώ πως είμαστε πολλοί τυχεροί που έχουμε τόσο σπουδαίους έλληνες συνθετες που καταγράψαν τόσο εμπνευσμένα την αλήθεια του τόπου μας . Αυτοί είναι ο πολιτισμός μας .
3. Ποιο ρόλο πιστεύετε ότι έχει ο στίχος στη μουσική και πώς συνδέεται με την ελληνική γλώσσα και την πολιτιστική μας ταυτότητα;
Όσο αφορά το τραγούδι φυσικά και ο στίχος έχει κύριο λόγο. Και καλό είναι τα λόγια ενός τραγουδιού να αναδεικνύονται από την μουσική που τα συνοδεύει και αυτά τα δύο να αλληλοσυνδέονται με τιμιότητα.
Ο στίχος μπορεί να συνδεθεί με την τόσο ζωντανή ελληνική γλώσσα μας και φυσικά είναι θαυματουργό να συνδέεται με την πολιτιστική μας ταυτότητα με τρόπο ουσιαστικό και ειλικρινή, δυστυχώς όμως αυτό δεν επιτυγχάνεται συχνά με αληθινό και βαθύ τρόπο, ειδικά τα τελευταία χρόνια.
4.Πώς επηρέασε τη δική σας καλλιτεχνική πορεία η συνεργασία σας με τον Διονύση Σαββόπουλο και με ποιον τρόπο νιώθετε ότι το έργο ή το πνεύμα του θα συνεχίζει να ζει ;
Ο Διονύσης Σαββοπουλος είναι ο αγαπημένος μου τραγουδοποιός. Υπήρξα πολύ τυχερή που συνεργάστηκα μαζί του για τόσα πολλά χρόνια. Πάντα στην σκηνή είτε ήμουν μαζί του, είτε ήμουν στο κοινό, θαύμαζα το καλλιτεχνικό του εκτόπισμα.
Πάντα θα κρατήσω στην καρδιά μου τις συζητήσεις μας και το κάθε τι που είχε να πει σε σχέση με την μουσική αλλά και με όλα τα άλλα θέματα ζωής που μας απασχολούσαν. Όσο αφορά το έργο του , κάθε τι που είναι αληθινό στην εποχή του μοιραία γίνεται και διαχρονικό . Το έργο του Διονύση Σαββοπουλου θα συνεχίζει να υπάρχει, να μας ενώνει, να μας συγκινεί και να μας μαγεύει .
5. Υπάρχουν στοιχεία της ελληνικής ιστορίας, μυθολογίας ή της καθημερινής ζωής που εμπνέουν τα τραγούδια ή τις συνθέσεις σας;
Τα τραγούδια που ερμηνεύω αλλά και οι συνθέσεις που δουλεύω κυρίως εμπνέονται από την καθημερινή μου ζωή και τις προεκτάσεις της. Όλοι έχουμε όνειρα και έναν φαντασιακό κόσμο που μας συντροφεύει.
Από την άλλη πολλές φορές ιστορικά γεγονότα με κινητοποιούν και με συγκινούν και σιγουρα δίνουν με έναν υπόγειο τρόπο αποχρώσεις σε μια ερμηνεία ή σε μια σύνθεση.
6.Πώς βλέπετε τη θέση της σύγχρονης Ελληνίδας καλλιτέχνιδας στον σημερινό πολιτιστικό χώρο, στην Ελλάδα και στο εξωτερικό;
Πιστεύω πως γυναίκες που ασχολούνται με τις τέχνες δεν μπορούν να ξεφύγουν δυστυχώς από κάποια παγιωμένα στερεότυπα χρόνων στην Ελλάδα: Ισως τα τελευταία χρόνια υπάρχει μια σχετική βελτίωση στη χώρα μας και ευτυχώς βλέπουμε ποια, πιο πολλές γυναίκες δημιουργούς με ισχυρή δυναμική, παρόλο που κοινωνικά δεν ευνοούνται ακόμα όπως οι άνδρες.
Για το εξωτερικό δεν μπορώ να γνωρίζω ακριβώς αλλα υποπτεύομαι πως τα πράγματα είναι καλύτερα ιδίως στις ευρωπαϊκές χώρες.
7. Τι θεωρείτε ότι μπορεί να προσφέρει η μουσική στον σύγχρονο ελληνικό πολιτισμό και ποιο μήνυμα θα θέλατε να περάσετε στο κοινό μέσα από το έργο σας;
Δυστυχώς ζούμε σε μια χώρα που ιδίως τα τελευταία χρόνια, οι καλλιτέχνες δεν ευνοούνται και δεν υποστηρίζονται όπως πρέπει. Και αυτό φαίνεται γιατί και στην εκπαίδευση μας η διδασκαλία της τέχνης έχει υποβαθμιστεί και θεωρείται πάντα δευτερεύουσα.
Η μουσική και γενικά οι τέχνες χρειάζονται στην κοινωνία μας όσο κοινότυπο και να ακούγεται αυτό. Αμβλύνουν την σκέψη μας, μας κάνουν καλύτερους ανθρώπους με ενσυναίσθηση και ευαισθησία κι αυτό δεν μπορεί ποτέ να είναι ξεπερασμένο , όσο και αν αυτή η άποψη ενισχύεται από την πολιτικοκοινωνική μας κατάσταση.
Κινδυνεύουμε να αφανιστούμε, άμα δεν ισχυροποιήσουμε την ανθρώπινη και την πνευματική μας υπόσταση.
Αυτό που θέλω μέσα από την δουλειά μου, είναι προπαντώς να εκφράζομαι, να καταφέρνω να παραμενω δημιουργική παρόλη την δυσκολη καθημερινότητά και τα γεγονότα που πολλές φορές μας ξεπερνούν και το κυριότερο να είμαι αληθινή και τίμια ως προς τον εαυτό μου.
Μακάρι αυτό που κάνω να αφορά κάποιους ανθρώπους και να τους χαροποιεί γιατί αυτό είναι η ευτυχία για μένα
