”Ζω ίσως ..την καλύτερη περίοδο της ζωής μου σε ένα νησί που τα έχει όλα και δεν έχει την ένταση της Αθήνας”
Από την Ακαθίστη Βεκρή
Ζει πια στη Ρόδο, με ρυθμούς που θυμίζουν ότι η ζωή έχει κι άλλες ταχύτητες εκτός από τη φρενίτιδα των δελτίων και των αιθουσών.
Όμως στη φωνή της παραμένει η καθαρότητα της γυναίκας που δεν έμαθε ποτέ να κρύβεται πίσω από τίτλους. Δημοσιογράφος, πολιτικός, μητέρα σύντροφος , ιδιότητες που δεν χώρεσαν ποτέ σε καμία ετικέτα, γιατί η Νατάσα Ράγιου δεν έζησε για να τη χωρέσουν, αλλά για να δοκιμάσει, να ρισκάρει, να αναμετρηθεί με τον ίδιο της τον εαυτό.
Έχει περάσει από τα στούντιο και τα έδρανα, από τις λάμψεις και τις σιωπές, και φαίνεται πως σήμερα κρατά μόνο ό,τι έχει ουσία.
Όχι θόρυβο, όχι εικόνα μόνο αλήθεια. Στην εκπομπή της στη Real Blonde, στον Real Voice 99.5, συνεχίζει να μιλά με την ίδια ευθύτητα την ευφυΐα που τη χαρακτήριζε πάντα, μα με εκείνη τη γαλήνη που έρχεται όταν έχεις πια δει τα πράγματα από όλες τις πλευρές.
Μα πάνω απ’ όλα, είναι μια γυναίκα που εξακολουθεί να πιστεύει στη δύναμη του λόγου, όχι για να πείσει, αλλά για να αγγίξει ανθρώπινα και απλά. Και αυτό, στις μέρες μας, είναι ίσως το πιο πολιτικό πράγμα που μπορεί να κάνει κανείς ως κοινωνική προσφορά.
Ζείτε τα τελευταία χρόνια στη Ρόδο, μακριά από τον ρυθμό και την ένταση της Αθήνας. Πόσο σας έχει αλλάξει αυτή η επιλογή; Είναι ανάγκη για ησυχία ή μια νέα φάση ωριμότητας;
Ξεκίνησε ως ανάγκη για ησυχία κυριολεκτικά όμως και νομοτελειακά ήρθε και η ωριμότητα, οπότε τα δυο τους συνυπάρχουν αρμονικά. Αυτό δεν είναι το ζητούμενο σήμερα; Η αρμονία; Όχι για όλους βέβαια, κάποιοι τρέφονται από το αγχώδες κυνήγι της δόξας του χρήματος. Ο περισσότερος κόσμος, πιστεύω, την ζητάει απεγνωσμένα την αρμονία αλλά φαίνεται ότι, κάτι τόσο απλό, είναι τελικά δύσκολος προορισμός. Νομίζω ότι βιώνω ίσως την καλύτερη περίοδο της ζωής μου, σε ένα νησί κοσμοπολίτικο και αγαπημένο, που τα έχει όλα και ΔΕΝ έχει την ένταση της Αθήνας. Κάποια στιγμή, ευτυχώς όχι πολύ αργά, συνειδητοποίησα ότι, στον λαμπερό κόσμο που υπηρέτησα για χρόνια, κυριαρχεί μια θλιβερή ματαιότητα, την οποία καθόλου δεν ήθελα στην ζωή μου, γι’ αυτό και δεν με επηρέασε η απουσία της δημοσιότητας και των «φώτων».
Πώς είναι να συνεχίζετε τη δημοσιογραφία με τη δική σας εκπομπή ,Real blonde στον Real Voice 99.5, δουλεύοντας με τον δικό σας ρυθμό, χωρίς την πίεση της πόλης και των αριθμών;
Το ραδιόφωνο είναι μαγεία. Και το γεγονός ότι κάνω μια καθημερινή εκπομπή, κομμένη και ραμμένη στα δικά μου μέτρα, μόνο ως ευλογία μπορώ να το δω. Κάθε μέρα έχω την ευκαιρία να επικοινωνώ με τους ακροατές, να συνομιλώ με ανθρώπους της Τέχνης, του Πολιτισμού, της Πολιτικής ,της Επιστήμης, του Αθλητισμού, της Κοινωνίας φίλοι μου οι περισσότεροι και κυρίως να σχολιάζω την επικαιρότητα με τον δικό μου καυστικό τρόπο, που μετατρέπει αυτόματα το ύφος του προγράμματος από ενημερωτικό και σε ψυχαγωγικό! Άλλωστε σταθμός και εκπομπή περιέχουν την λέξη-κλειδί που αποτελεί κινητήριο μοχλό για μένα: Real!
Έχετε υπάρξει και δημοσιογράφος και πολιτικός. Πώς αλλάζει ο τρόπος που αντιλαμβάνεται κανείς την ευθύνη του λόγου όταν έχει βρεθεί και στις δύο πλευρές;
Πάντα πίστευα ότι η πολιτική θα μπορούσε κάλλιστα να είναι η προέκταση της δημοσιογραφίας . Ως δημοσιογράφος γνωρίζεις και καταγράφεις θέματα και προβλήματα και στη συνέχεια από την θέση του πολιτικού μπορείς και να βοηθάς στην επίλυσή τους. Ωραία όλα αυτά στη θεωρία. Έρχεται η πραγματικότητα και σε προσγειώνει. Δεν είναι απαραίτητα κόντρα ρόλοι στο δικό μου μυαλό. Αν είσαι ακέραιος και υπεύθυνος άνθρωπος είναι εργαλείο η πολιτική παράλληλα με την δημοσιογραφία. Σαφώς και η ευθύνη του λόγου είναι μεγαλύτερη αλλά είναι και πιο ολοκληρωμένη, σφαιρική, μεστωμένη. Κοιτάξτε, δεν είδα ποτέ τον εαυτό μου ως πολιτικό λόγω μιας μικρής βουλευτικής θητείας. Ήμουν και παραμένω δημοσιογράφος που ασχολείται και με την πολιτική, έχοντας μερικές γνώσεις πάρα πάνω.
Αν ξεκινούσατε τώρα, θα μπαίνατε ξανά στην πολιτική ;
Νομίζω πως ναι, γιατί απ’ ότι φαίνεται το είχα στο αίμα μου. Πρώτα δημοτική σύμβουλος και μετά βουλευτής, έζησα κι έμαθα πολλά από την καλή και από την ανάποδη. Ξέρετε, όλα στη ζωή μου ήρθαν κατά κάποιον τρόπο με μια φυσική ροή , δεν κυνήγησα κάτι. Η εμπειρία από την πολιτική υπήρξε πολύτιμη, παρά τις απογοητεύσεις, με δίδαξε πολλά, της είμαι ευγνώμων.
Πιστεύετε πως υπάρχει ακόμη χώρος για ευαισθησία και ενσυναίσθηση στην πολιτική ή η σκληρότητα έχει γίνει προϋπόθεση επιβίωσης;
Το δεύτερο ισχύει, δυστυχώς. Ξεκινάς με ευαισθησία, οπλίζεσαι με ενσυναίσθηση και στον δρόμο συναντάς κυνικότητα, σκληρότητα και μια «καθεστηκυία» κατάσταση (δεν λέω τάξη, περί αταξίας πρόκειται) που σε εγκλωβίζει στους νόμους της. Και δεν υπάρχει βρε παιδί μου κι ένας εμπνευσμένος νομοθέτης να αλλάξει αυτό το καταραμένο στάτους!
Ποιο ήταν το πιο δύσκολο «όχι» που χρειάστηκε να πείτε και σας καθόρισε;
Τι ωραία ερώτηση δεν το έχω σκεφτεί ποτέ. Τώρα που το σκέφτομαι, μεγάλο και γενναίο ΟΧΙ σαν του Μεταξά δεν χρειάστηκε να πω ποτέ. Τα όχι μου ήταν πολλά, μικρά. Όχι σε συμβιβασμούς για την εικόνα σου στην κοινωνία , όχι στο βόλεμα, όχι στο «δήθεν», όχι σε απόκρυψη της αλήθειας για να γίνω αρεστή. Είχα πει όχι στον «Πρωϊνό καφέ» όταν πιεζόμουν από τον ΑΝΤ 1 να κάνω ψυχαγωγική εκπομπή αντί για κοινωνική ενημερωτική, και είπα όχι σε τηλεοπτικές διαφημίσεις παρ’ όλο που μου έδιναν πάρα πολλά χρήματα, γιατί πίστευα ότι είναι ανεπίτρεπτο ένας δημοσιογράφος εκ του ρόλου του να διαφημίζει οποιοδήποτε προϊόν. Γενικά πολλά τα όχι μου, περισσότερα από τα ναι, όλα αυτά μαζί με καθόρισαν και συνεχίζουν να με καθορίζουν. Τελικά το πιο δύσκολο μάλλον ήταν το ναι που ειπα στον εαυτό μου για τα μεγάλα του όχι !
Πιστεύετε πως μια γυναίκα στην πολιτική πρέπει πάντα να αποδεικνύει λίγο παραπάνω ότι αξίζει να βρίσκεται εκεί;
Εννοείται. Δεν έχει αλλάξει αυτό και το βλέπω δύσκολο να αλλάξει. Ακούγεται κλισέ αλλά όντως πρέπει να αποδεικνύεις συνέχεια με πολλαπλάσια προσπάθεια και κόπο ότι γνωρίζεις , μπορείς, έχεις ικανότητες , μυαλό . Κι αν βλέπεσαι και λίγο.. τριπλή η προσπάθεια, καθ’ ότι στον ανδρικό εγκέφαλο η ομορφιά δεν συνυπάρχει με την εξυπνάδα. Εξαιρέσεις φυσικά υπάρχουν, τόσο λίγες ώστε να επιβεβαιώνουν τον κανόνα.
Πόσο εύκολο είναι να κρατήσεις την ισορροπία ανάμεσα στη θηλυκότητα και τη δύναμη, χωρίς να σε παρεξηγούν για το ένα ή να σε υποτιμούν για το άλλο;
Είναι κάτι που δεν με απασχόλησε ποτέ, ούτε επεδίωξα να δημιουργήσω τέτοιου είδους ισορροπία. Πού ακριβώς είναι το κακό να συνυπάρχει δύναμη και θηλυκότητα σε μια γυναίκα; Ίσα – ίσα που, αν ήμουν άντρας, θα το έβρισκα πολύ γοητευτικό . Δεν θα ήθελα να έχω δίπλα μου μια γατούλα ή ένα «κομοδίνο». Άλλωστε ανάλογα με την προσωπικότητά σου, αυτοί οι ρόλοι μπορούν να εναλλάσσονται μια χαρά χωρίς να είσαι διχασμένη προσωπικότητα !
Στη δημοσιογραφία και στην πολιτική, μια γυναίκα καλείται συχνά να είναι ευγενική, προσεκτική, “αρεστή”. Εσείς, πότε επιλέξατε συνειδητά να μη σας νοιάζει αυτό και να μείνετε απλώς αληθινή, ακόμη κι αν σας κόστιζε;
Α πα πα .. Δεν μπήκα σε τέτοια διλήμματα. Και δεν το λέω σαν παράσημο , είναι θέμα χαρακτήρα. Ήμουν πάντα ο εαυτός μου έκανα και έλεγα ότι μου ερχόταν στο μυαλό την δεδομένη στιγμή και συμπεριφερόμουν όπως ένοιωθα. Αυτό μου κόστισε ακριβά πολλές φορές. Όμως αν βάλεις στο ζύγι από τη μια τον αυθορμητισμό με όλους τους μπελάδες που προκαλεί και από την άλλη την αυθεντικότητα μαζί με την αλήθεια σου, σίγουρα το δεύτερο υπερτερεί και δεν το διαπραγματεύομαι.
Έχει τίμημα η επιτυχία;
Δεν ξέρω τι ακριβώς σημαίνει το τίμημα της επιτυχίας. Για όλα κάτι πληρώνεις με τον έναν ή με τον άλλον τρόπο . Που γεννιέσαι, που αναπνέεις, που ζεις, χρεωμένος είσαι. Πόσο τιμάται η επιτυχία δηλαδή; Ποιος την ορίζει και ποιος την αποτιμά; Με τι κριτήρια; Ανάλογα το πόσο την λογαριάζεις και η τιμή που της δίνεις. Η επιτυχία όπως και η αποτυχία προϋποθέτει το να βρεις την ισορροπία μεταξύ αυτού που είσαι και αυτού που θέλουν ή πιστεύουν οι άλλοι για σένα. Κι εγώ με τα χρόνια έμαθα πως η ευτυχία έρχεται όταν δεν σε απασχολούν πολύ οι άλλοι.
Όταν σβήνουν τα φώτα και μένει μόνο η σιωπή, τι μένει από τη γυναίκα που ο κόσμος έχει μάθει μέσα από την οθόνη;
Η αλήθεια της χωρίς μακιγιάζ και μπότοξ. Ξέρετε πόση αλήθεια κρύβει η σιωπή; Σου δίνει την ευκαιρία να σκεφτείς, να ζυγίσεις, να μετρήσεις, να ανασυνταχτείς, να προετοιμαστείς για το επόμενο , την επόμενη κίνηση. Σε κάνει φίλο με τον βαθύτερο εαυτό σου. Η συνεχής έκθεση στα φώτα δεν είναι καλός σύμβουλος στη ζωή.
Αν η πολιτική ήταν άνθρωπος και καθόταν τώρα απέναντί σας, τι θα του λέγατε χωρίς μικρόφωνα;
Μιας και η πολιτική είναι γένους θηλυκού, θα της έδινα ένα όνομα, Αναστασία ας πούμε και θα της ευχόμουν να ενσαρκώσει το όνομά της . Θα την έπειθα ότι κολυμπάει σε στενά, θολά, σκοτεινά νερά ενώ εκεί έξω την περιμένουν καθαρές θάλασσες. Θα της έλεγα ότι μια λέξη λυτρωτική της έχει ξεφύγει: το αυτονόητο !
Στη σημερινή εποχή της ταχύτητας και της πληροφορίας, πώς βλέπετε τη δύναμη της τεχνολογίας; Σας γοητεύει ή σας φοβίζει ο τρόπος που αλλάζει τη δημοσιογραφία και τη δημόσια συζήτηση;
Με τρομάζει απίστευτα το ότι η πληροφορία έχει γίνει έρμαιο και παιχνιδάκι στα χέρια της τεχνολογίας και της ταχύτητας . Είμαι old fashion σε πράγματα που εγώ θεωρώ θεμελιώδη. Σε λίγο θα ψάχνουμε την αλήθειά με το φανάρι του Διογένη και δεν θα την βρίσκουμε, όχι γιατί θα μας κρύβεται αλλά γιατί εμείς θα κυνηγάμε να την εξαφανίσουμε . Είναι πολύ δύσκολο πλέον στην δημοσιογραφία και στην δημόσια συζήτηση να ξεχωρίσεις την αλήθεια από το ψέμα, να διακρίνεις τις δεύτερες και τρίτες σκέψεις, την ιδιοτέλεια, τα συμφέροντα, τη λαμογιά. Δεν είναι απίστευτο ότι πρέπει να εκπαιδεύσεις το μυαλό σου να ψάχνει να βρει την αλήθεια; Και άντε, εμείς έχουμε εκπαιδευτεί, έχουμε μια εμπειρία.. Τα παιδιά; Οι γενιές που έρχονται; Τι θα έχουν να στηριχτούν; Σε ποιες αξίες θα πιστέψουν ; Πού θα ακουμπήσουν την ζωή τους; Στην ΑΙ ; Ζοφερό το παρόν δυστυχώς, το μέλλον δε, εφιαλτικό…!
Πιστεύετε ότι η τεχνητή νοημοσύνη και τα κοινωνικά δίκτυα ενδυναμώνουν τη φωνή του πολίτη ή τελικά τη χειραγωγούν πιο έξυπνα;
Τι ωραία που θα ήταν να ενδυναμώνεται η φωνή του πολίτη.. Όνειρο επιστημονικής νυκτός. Σαφώς και μιλάμε για χειραγώγηση. Του αισχίστου είδους . Η παγίδα βρίσκεται στην λέξη “έξυπνα” . Πόσο τραγικό ο άνθρωπος να παγιδεύει τον άνθρωπο…
Ο γιος σας, που ανήκει σε μια γενιά πολύ πιο εξοικειωμένη με την τεχνολογία, σάς επηρεάζει στον τρόπο που τη βλέπετε; Μαθαίνετε από εκείνον;
Αν τρέφω την ελάχιστη εκτίμηση στην τεχνολογία, το οφείλω στον γιο μου . Εννοείται ότι μαθαίνω από τον Φάνη μου. Εκπλήσσομαι και τον θαυμάζω για τις γνώσεις του σ αυτόν τον τομέα όπως και όλα τα παιδιά της γενιάς του. Παράλληλα στενοχωριέμαι που αυτά τα παιδιά έχουν χάσει χαρές και εμπειρίες που ζήσαμε εμείς και σπαταλούν την ζωή τους μπροστά σε οθόνες.
Αν μπορούσατε να του αφήσετε μια φράση σαν αποτύπωμα ζωής κάτι που να ισχύει πέρα από κάθε εποχή και κάθε τεχνολογία ποια θα ήταν;
Να “διαβάζει” τον εαυτό του, να κάνει διάλογο μαζί του και να γίνεται σοφότερος από τα λάθη του. Ο πιο δύσκολος διάλογος είναι με τον εαυτό μας, όσο εύκολο κι αν ακούγεται. Και κάτι που του λέω πάντα: «Δεν με νοιάζει να είσαι επιτυχημένος, αρκεί να είσαι ευτυχισμένος».
Σας ευχαριστώ πολύ!
«Τα όχι μου ήταν πολλά μικρά και αυτά με καθόρισαν»
«Το πιο δύσκολο μάλλον ήταν το ναι που είπα στον εαυτό μου για τα μεγάλα του όχι»